16 Eylül 2010 Perşembe

Sana sarılmayı özledim sevgilim.



Herbirimizin sevdiklerine sarılmayı çok isteyip sarılamadığı anlar olmuştur. Sebepli sebepsiz hayatın her adımında içindeki sevgiyi vermek, tüm evrence sevilmek isteği ve sarılmak, sarınmak isteği var kanımızda!

İnsanlığın en büyük tutkusu, en deli aşkı sevgiye olan aşktır ve kalp atışlarını duymak aşkın. An olur kolların gerilir ya birden sevdayı tatmak hissetmek istersin, delice sımsıkı bırakmamacasına sarılmak istersin hani...

Öyle zor ki sevdiklerine olan özlemin boşluğunu yaşamak, çevreni saran o terleten soğukluk. Geçmiş geçmişte kaldı havası var mutsuzluk girince rüyalarıma. Kavuşamama korkusu tutuyor ellerimden, dualarım yarım kalıyor, gözlerim doluyor! Sarılmak istiyorum delice.

Her şeyin anlamını yitirdiği anlarda ateşe veriyorum korkularımı. Hiçbir cevap bulamıyorum ve soru kalmıyor evrende. Zıtlıkların ışığında insanlığın hüznü olmasın diye döküyorum gözyaşlarımı. Yaradana sormak istiyorum ama öylesine bütün ki her şey sorularım anlamsızlaşıyor. Sarılmak istiyorum delice. Yapayalnız kalıyor karanlık yanlarım!

En büyük hediyedir insanın ruhuna o sıcacık sarılma duygusu, birden güven dolar yüreğine, tüm huzursuzlukların kanatlanır ya hani...

Kelimelerin boğazında düğümlendiği anlarda korkusuzluğun özlemi ellerindeyken yumruklarını sıkarsın! Ağlayamaz, konuşamazsın ya hani ve sarılmak istersin sadece. Ruhum bedenime doyamaz oluyor sanki ve bir beden daha istiyor üstüne, korunmak istiyor, sığınmak istiyor bir çocuk gibi!

Kutsal bir dokunuş ile parçalanacak sanki tüm hücrelerim!

En güzel, en kutsal, en masum, en şehvetli birleşme sarılmak!

Kaybettiğimizde sevdiklerimizi keşke dememek için hislerimizi göstermek, paylaşmak için. Gözlerimizin dalıp da boşluğa birbirine koşup sarılan insanların hayaliyle ağlamamak için hiç durmamalı! Doğamızda var sarılmanın büyüsü çocukların o sıcacık sarılışlarına hasretiz!

Bir de acısı var itilmenin sarıldığında karşında açılmış kollar bulamamanın. Kaçmak bir refleks olmuş artık sorunlardan kaçmaya çalışırken sevgiden de kaçar olmuşuz! Sevgi sorun olmuş bir bakıma ve yitirmişiz o sıcak paylaşımı da!

Ey gönül sevenden ne kaçarsın? Ne diye kırarsın kanatları, ne diye büktürürsün dudakları?

Artık söze ne hacet diyeceğim belli! Haydi açın kanatlarınızı...

Sevdiğin insana sarılmak gibisi yoktur. Dünyada hiçbir yerde tatmadığım huzuru senin kollarında tadıyorum bitanem :) Seni çok seviyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.